Yumub gözlərimi…

Yumub gözlərimi,
udqunub da çıxıb gedirəm.
Tarım hisslərimi
ovcumda sıxıb gedirəm!
Başqa nə edə bilərəm,
getməkdən savayı!?
Sənə dadsız gəldisə,
bu sevgi payı…
Havayı, mənasız, hədər
cəhdlərmi edim?
Yenə də,
vecə almayacağın əhdlərmi edim!?
Bax, kədərlə qarışıq,
Bu dəm,
qəzəbliyəm həm…
Əslində, sənə yox,
özümə hirslənirəm!

Axı, nə oldu iradəmə,
birdən ələndi?
Ruhumu yaxdığın oddan,
indi əriyən bədəndi.
Yumruğum da, o yumruq deyil,
Vuram özümü!
Sənə vuruldum deyə,
cəzalandıram özümü!
sözümü uzatmadan,
getmək gərək dinmədən.
Səndən imtina etmək,
hətta, xatirələrdən!

Artıq, bu yerdə qalmadı nəsə,
məni saxlasın.
Ümidlər səpiliblər,
gəlib-gedən ayaqlasın.
Bircə, sən qalmısan,
– donaraq siluet kimi,
“Ayrılmayaq!” deyənin
məyus üz ifadəsində!
Hər şeyimdin, azalmısan
– yarımçıq süjet kimi,
bağlanan kitabın
qatlanan səhifəsində…
Bir gün, tamamlayaram
– hesab vədəsində!
Advertisements

Yumub gözlərimi…” üçün 5 cavab

  1. “Ayrılmayaq!” deyənin
    məyus üz ifadəsində!
    Hər şeyimdin, azalmısan
    – yarımçıq süjet kimi,
    bağlanan kitabın
    qatlanan səhifəsində…

    eynile menim yawadiqlarima aiddir bu qizil werin.. cox sagol, meni anladan werdir sanki..
    ehhhhh..

    Qetiyyen, fexr etme ki,
    senin hesretin ile,
    menim göz yaşım axır!
    eksine, derd ele ki,
    süzüldükce her gile,
    boynunda haqqım artır.. 😦

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma