Əsas səhifə » Poeziya » Ah, Kiev!

Ah, Kiev!

Səndən köçəni,

Elə də pis deyiləm, Kiev!

Bakı üçün darıxdım,

Qürbətindən karıxdım…

Təyyarəyə tələsdim,

Gecə-gündüz təyyarə arzuladım…

Sonda arzum çin oldu

O qədər ki,

Hələ də göyərtədən enməmişəm.

Bir-bir,

Minib-düşənləri yola salıram!

Bakıya dönəni,

Elə də pis deyiləm, Kiev!

Atam da yanımda deyil,

Onu sən saxlamısan

–   sanki, bir girovdur,

ya da bizim sülalədən xatirə…

Külqabıda basdırdığım zəhərli papiros kötüyü kimi,

Dərdlərimi ağuşunda gömdüyüm

gözəllər də səndədir…

İndi, nə sıxıntılı anlarımda

əlini məhəbbətlə çiynimə vurub

“üzülmə oğlum, düzələr!” deyən yox,

Nə də,  naxoşluğu unudum deyə,

Zamanı mənimçün xoş eləyən yox…

Amma, belə baxanda,

Yerli-yersiz danlayanım da yoxdur,

Dərdimi anlamayıb,

Pul xətrinə “Leyli” rolu oynayanım da…

Sadəcə, günü-gündən artan qayğılarım var…

Onları burdakı qadınlar doğur.

Advertisements

Ah, Kiev!” üçün 2 cavab

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma