Gülməkdən ölmək

(Bu gecə, yuxumda gördüm ki, ölmüşəm
və məzarımın üstündə ağlayanlara tamaşa edirəm)

Bir zamanlar, mən sağ idim, cəsur bir qoçaq idim,
Qaçırdım dərdin üstünə, qorxudan uzaq idim…
Soyuq qanlı bir gözəlin əlindən sazaq idim,
Amma, onun xəyalıyla isinməkdən ölmüşəm!
Qəbrim üstə ağlamayın, mən gülməkdən ölmüşəm!

Ləblərimdə qalan izlər bir-birindən ləzizdi,
Amma, özüm bilməm nədən, bir cüt ləb ən əzizdi.
Tufan qopdu, atdı hamı, sevgi isə, dənizdi,
Düşünməyin ki, batmışam, mən üzməkdən ölmüşəm!
Qəbrim üstə ağlamayın, mən gülməkdən ölmüşəm!

Sevgi deyil, dostluq da yox, nə üçün yaşayaydım?
Yaşamağın bədəli çox, bəs nə yük daşıyaydım?
Bəlkə, ruhu kirləndirib günahla oxşayaydım…
“Tənha öldü” söyləməyin, mən gəzməkdən ölmüşəm!
Qəbrim üstə ağlamayın, mən gülməkdən ölmüşəm!

Advertisements

Gülməkdən ölmək” üçün 2 cavab

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma