Rüfət Əhmədzadə – “Vaxt”

Onun sənə bağlanması
vaxt öldürmək deyildi
Bəlkə də, uzun illər çiynində daşıdığı
Ölünü dirildəcəkdi,
nə bilirsən, Simuzər?
Bəlkə də, diriltmişdi…
Gəncliyi qayıtmışdı…
Həmin gur saçları
Həmin çılğın baxışları
Həmin təbəssümünü
yenidən tapmışdı sənə baxanda…
Sənin adın “xəzinə” demək imiş…
Onunku isə “bilgin”…
Gör, necə tutuşurdu…
Səninsə gələcəyin…
Əlindən sovuşurdu.
O getdikcə yaşlanır,
Sən getdikcə şahlanırsan gəncliyindən, Simuzər!
Onun uşaqları böyüyür evdə…
Sən özgənin uşaqlarına baxıb,
xəyallar qurursan özlüyündə…
Sonra nə deyirsən, Allah bilir…
Sonra nə düşünürsən, Allah bilir..
Sən elə “xəzinə” kimi əlçatmaz olub, itirsən…
Simuzər.
Mən o deyiləm…
Mən o dəli şair deyiləm,
səni daha yaxşı sevə bilərdim.
Mən o evli şair deyiləm,
Səni başqa cür də xoşbəxt edə bilərdim.
Məsələn, sənin ən çətin suallarına
“Ürəyini sıxma, zaman göstərər”
deyə verdiyim cavablarımla…
Zaman göstərəcək, bəli, Simuzər…
Bir gün mənim adım sənin yadından çıxacaq
Bir gün heç bu şeiri xatırlamaram bəlkə.
Bir gün, bəlkə, hardasa üz-üzə gəlsək, nolar…
“O gün niyə ayrıldıq?” deyə soruşmaram ki.
Sağlıq olsun, Simuzər.
Əsas odur, vaxt öldürür bizləri…
Bizim nə həddimiz var,
saf duyğuyla sevdiyimiz insanla vaxt öldürək?!

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma