Əsas səhifə » Poeziya » “Çarəsizlik”

“Çarəsizlik”

rufat-van-gogh
 
Bağışla, yanına gələ bilmirəm sənin…
Yaman qarışıb başım…
darıxmağa insan izdihamında.
Yorulub ruhum
Heç nə edə bilməməyimdən…
Axı az yaşasan da…
Bu dünyanı tanımısan bir qədər.
Ora-bura vurnuxan adamların
Elə duaları qalar ovcunda.
 
Ən xırda şeydən sevinər uşaq tək
Ömrünü əvvəl xəstə valideynə,
Sonra da uşaqlarına həsr edən böyüklər.
Onları sevindirmək çətin deyil…
Amma silkələsən, kədər tökülər.
“Böyük” sözü də yaman böyükdür ha!
Var qarışqa kimi əzilmək hər yolun sonunda.
 
Necə deyim, sənə yeni xəbər verim dünyadan?
Nəyi deyim, məni daha beş il bağışlayasan?
Gözlərimi yumub-açdım, eləcə keçdi illər…
Toparlamaq istədim, ilgəyə keçdi illər…
Sanki ömrüm yadların oyuncağına dönmüş…
Ölüm məndən küsəndən, həyat eşqi də sönmüş…
 
Qəribədir, deyilmi…
İnsan nə xoşbəxt olar…
Nə də bədbəxt sayılar…
İnsan elə yaşayar…
Eləcə yaşayanlar…
Nə xoşbəxt, nə də bədbəxt insan izdihamında.
 
Bağışla, yanına gələ bilmirəm sənin…
Yaman qarışıb başım,
Maaşı siqaretə, içkiyə xərcləməyə.
Əslində elə avara deyiləm ki, əzizim…
O qədər işləyirəm,
Əlimdən bir iş gəlmir.
 
Rüfət Səid Əhmədzadə
07.10.2016
Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma