Səmimi söhbət

 

Statuslarımda afət-şair söhbəti edirəm, dost-tanış da mənə “şair” xitabı edir. Amma səmimi deyim, mən özümü şair (nazim) hesab etmirəm.

Çap edilən iki hekayə və mənsur şeirlər kitabım var, amma nəzm kitabım yoxdur. Şeirlərimi bəyənən də azdır və bunu etiraf etməkdən utanmıram. Lakin məni bəyənməyənlər də etiraf etməlidir ki, çox fərqli üslubum və fəlsəfəm var – sadəcə populist şairlərdən olmadığım, özümü reklam etdirmədiyim, efirlərdən birdəfəlik imtina etdiyim və bir-birini tərifləyənlərdən ibarət “vilka-lojka” çevrələrinə girmədiyim üçün o qədər populyar deyiləm.

Bu gün qızların xoşuna gəlmək, daha çox oxunmaq və efirlərə çıxıb məşhurlaşmaq üçün damar doğrayan həmkarlarım üçün isə çox üzülürəm.

Şablon sevgi şeirləriylə, heç bir metaforası-təşbehi olmayan misralarla, ciddi və kədərli fanatkalarıyla, hər statusa gələn 150-200 laykla öyünürlər… və ədəbiyyat tarixində iz salacaqlarına inanırlar. Vallah, məcbur deyil ey bizi oxusunlar. Əsas anlamaqdır.

Rəhmətlik sevgilim üçün yazdığım şeirlərimdə nə demək istədiyimi cəmi 2-3 nəfər anlayır, onlar da mənim köhnə dostlarımdır. Yəni, sizi anlamayacaq adamların gözünə girməyə çalışmayın. Nə fərqi var, Fatmanisə xanım sənin şeirindən təsirləndi, amma Ümbülnisə xanım təsirlənmədi… Şeir içdən gəlməlidir və mən içimdən gələni yazıb ürəyimi boşaldıram. Sadəcə paylaşıb yüngülləşmək ehtiyacı var, onu izah edə bilmirəm.

Amma əsas olan özümüz kimi olmaqdır, publika üçün əlləşən adamdan şair çıxmaz.

Rüfət Səid Əhmədzadə

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma