“AzeriMed” və “Zəfəran”ın satdığı bəzi dərmanlar sağlamlıq üçün təhlükə daşıyır?

Azər Maqsudov: “Əsasən, “Panadol” və “Theraflu” kimi dərmanlar allergik reaksiyalara səbəb olur”

Eyyub Hüseynov: “İstehlakçılar əsasən qızdırmalı uşaqlar üçün yazılan, amma əksər hallarda toksoallergik vaskulitə gətirib çıxaran “Panadol” adlı dərmandan da şikayətlənirlər”

Oktyabrın 13-də Qafqaznews.az-da  “Azərbaycanda zəhərlənməyə ən çox hansı dərmanlar səbəb olur?” başlıqlı yazı dərc olunmuşdu.

Həmin yazıda APA-ya istinadla Klinik Tibbi Mərkəzin Toksikologiya şöbəsinin müdiri Azər Maqsudovdan sitat gətilir və qeyd olunurdu ki, bu ilin 9 ayı ərzində ümumilikdə 1730 nəfər müxtəlif zəhərlənmələrlə toksikologiya şöbəsinə müraciət edib və onlardan 1605 nəfər qəbul olunub: “Zəhərlənənlərdən 244-ü dəm qazından, 74-ü spirtli içkidən, 823 nəfər isə dərmandan zəhərlənib. Şöbə müdirinin sözlərinə görə, toksikoloji zəhərlənmələrdən ölüm halı ötən illə müqayisədə bu il azalıb. Belə ki, ötən ilin 9 ayı ərzində 46 ölüm halı qeydə alınmışdısa, bu il ölüm göstəricisi 39 olub”.

Qafqaznews.az dərman zəhərlənmələri ilə bağlı ətraflı araşdırma aparmaq, əsasən hansı dərmanların zəhərlənmə və ya mənfi təsirlər yaratdığını öyrənmək  məqsədilə, Səhiyyə Nazirliyinin mətbuat xidmətinin əməkdaşı Cavid Xəlilova müraciət etdi. “Səhiyyə Nazirliyinin analitik ekspertizasından keçən, müvafiq sertifikat alıb satışa çıxarılan dərman heç vaxt insan həyatı üçün təhlükə daşıya bilməz.

Orda dərman zəhərlənməsindən söz gedirsə… Müxtəlif xarakterli insanlar var. Bəziləri çoxlu dərman içir ki, həyatına son versin. Ya da, dərmandan düzgün istifadə etmirlər. Toksikoloji müəssisəyə o insanlar gətirilir”, – deyə nazirlik nümayəndəsi bildirdi.

“Siz dərmanların keyfiyyəti üzündən belə halların baş verməsini istisna edirsiniz?” – deyə dəqiqləşdirmək istədik. “Əksəriyyətdən gedir söhbət. Amma ətraflı məlumat almaq istəyirsinizsə, sabah Azər Maqsudovun nömrəsini verərəm, onunla danışırsınız”, – deyə C.Xəlilov bildirdi. “Səhiyyə Nazirliyində zəhərlənən şəxslərin hansı dərmanlardan istifadə edilməsi öyrənilib müəyyən siyahı və ya statistika tərtib olunurmu?” – deyə soruşduq.

“Səhiyyə müəssisəsinin vəzifəsi xəstəyə tibbi yardım göstərib onu həyata qaytarmaqdır”, – deyə Səhiyyə Nazirliyinin mətbuat xidmətinin əməkdaşı bildirdi. “Mən Səhiyyə Nazirliyinində bu məqamları hansı idarənin araşdırdığını soruşuram”, – deyə əməkdaşımız qeyd etdi. “Səhiyyə Nazirliyində dərmanlarla Analitik-Ekspertiza Mərkəzi məşğul olur”, – deyə C.Xəlilov cavab verdi. eyyub_huseynov_00

Qeyd edək ki, Azad İstehlakçılar Birliyinin sədri Eyyub HüseynovQafqaznews.az-a açıqlamasında  istehlakçılardan “Panadol” adlı dərmanla bağlı da müraciət olduğunu, çox zaman qızdırmalı uşaqlara yazılan bu dərmanın toksoallergik vaskulitə gətirib çıxardığını qeyd etmişdi.

Oktyabrın 14-də  Qafqaznews.az saytı hələ də qaranlıq qalan bəzi məqamlara aydınlıq gətirmək üçün, Klinik Tibbi Mərkəzin Toksikologiya şöbəsinin müdiri Azər Maqsudovla əlaqə saxladı.

A.Maqsudov bildirdi ki, “dərman zəhərlənmələri” statistikasına əks-təsir və allergik reaksiyalarla bağlı müraciətlər də daxil olunub.

14686237_313117629061637_2125081460_n-1“Əsasən kimyəvi zəhərlənmələrlə bağlı hallar olur. Bu, ya özünəqəsd məqsədiylə, ya da başqa səbəblə baş verir. Ümumiyyətlə, dərmanları dozasına uyğun istifadə etmədikdə, ya da həkimlərin səhvən təyinatı əsasında dərmanların qəbul edilməsi əks-təsir və allergik reaksiyalara səbəb olur. Bəzən hansısa dərmanın keyfiyyətiylə bağlı şübhələr yarandıqda, Səhiyyə Nazirliyinin aidiyyatı olan qurumlarına məlumat verilir. Özümüz qeydlər aparırıq və ümumi statistika şəklində bildiririk”,  – deyə A.Maqsudov qeyd edib.

Onun sözlərinə görə, əsasən soyuqdəymə, qrip əleyhinə dərman qəbul edən şəxslərdə əks-təsirlər və allergik reaksiyalar müşahidə olunur: “Xüsusilə, Əsasən, “Panadol” və “Theraflu” kimi dərmanlar allergik reaksiyalara səbəb olur”.

A.Maqsudov q14741102_313130349060365_1484722832_neyd edib ki, distribüter şirkətlərlə müqavilə bağlayan, hansısa marağa görə xəstələrə müəyyən dərmanları yazan həkimlər çox zaman xəstənin bədən müqavimətini, o dərmana necə reaksiya verəcəyini nəzərə almır: “Belə olduqda, allergik reaksiyalar müşahidə olunur. Bizim xəstəxanada həkimlərə firma ilə əməkdaşlıq etmək qadağan olunub. Lakin bildiyim qədərilə, müxtəlif yerlərdə həkimlər var ki, onlar faiz naminə, ayrı-ayrı firmaların satdığı dər14658411_313127799060620_943653151_nmanları xəstələrə tövsiyə edirlər”.

Biz öyrənməyə çalışdıq, “Panadol” və “Theraflu” adlı dərmanlar əsasən hansı apteklərdə satılır və daha doğrusu, bu dərmanların ölkədə idxalı ilə hansı şirkət məşğul olur?

“Deutsche apotheke”dən (“Alman apteki”)Qafqaznews.az-a bildirdilər ki, bu aptekdə sözügedən dərmanlar satılmır və onun idxalı ilə hansı şirkətin məşğul olduğundan xəbərsizdirlər.

5 saylı Xəstəxananın yanında yerləşən “Zəfəran Apteki”ndə çalışan xanım əməkdaş Qafqaznews.az-a bildirdi ki, onlarda “Panadol” və “Theraflu” satılır: “Bizə bu dərmanları depodan gətirirlər. “Azerimed” şirkəti gətirir… *7700 nömrəsi ilə əlaqə saxlayın”.

Biz *7700 nömrəsi ilə əlaqə saxladıq və səlahiyyətli şəxslə danışmaq istədiyimizi bildirdik, lakin xanım operator bizə bildirdi ki, “bura dərman çatdırma xidmətidir, “Azerimed”lə əlaqə üçün 5667070 nömrəsinə zəng etmək lazımdır”.photo

Qeyd edək ki, *7700 nömrəsindəki operator da “Panadol” və “Theraflu”nun məhz “AzeriMed” tərəfindən gətirildiyini təsdiqlədi.

“AzeriMed” şirkətində isə “Reception”dakı xanım sözügedən dərmanların şirkət tərəfindən idxal edildiyini təsdiqlədi, amma rəhbərliyin yerində olmadığını bildirdi.

“Xanım, Kliniki Tibbi Mərkəzdə toksikoloji şöbənin müdiri Azər Maqsudov “Panadol14694827_313130829060317_2079475970_n” və “Theraflu” dərmanlarının allergik reaksiyalara səbəb olduğunu bildirib. Bu barədə mənimlə kimsə danışa bilərmi?” – deyə soruşduq.

“Siz 4688792 nömrəsi ilə əlaqə saxlayın, Marketinq Şöbəsidir”, – deyə xanım əməkdaş tövsiyə etdi.

14689118_313134879059912_1549844981_o

Həmin nömrəyə dəfələrlə zəng etsək də, xətt “məşğul” idi. Belə olduqda, yenidən şirkətin “Reception”u ilə əlaqə saxladıq və “AzeriMed”in Marketinq şöbəsinə aid əlavə iki nömrəni də əldə etdik: 4688793 və 4688794.

Lakin təəssüflər olsun ki, həmin şöbənin bütün nömrələrində iş gününün sonuna qədər dəstəyi qaldıran olmadı.

Şirkətin rəsmi veb ünvanı “Azerimed.com” saytı təmir altında olsa da, xəbərdarlıq xarakterli səhifədə göstərilmiş office@azerimed.com elektron poçtuna da məktub yolladıq. Ümid edirik ki, ən qısa zamanda şirkət rəhbərliyi bu məsələ ilə bağlı öz mövqeyini açıqlayacaq və bizdə yaranan sualları cavablandıracaq.

Araşdırmamız davam edir.

Rüfət Əhmədzadə

Qafqaznews.az

“Çarəsizlik”

rufat-van-gogh
 
Bağışla, yanına gələ bilmirəm sənin…
Yaman qarışıb başım…
darıxmağa insan izdihamında.
Yorulub ruhum
Heç nə edə bilməməyimdən…
Axı az yaşasan da…
Bu dünyanı tanımısan bir qədər.
Ora-bura vurnuxan adamların
Elə duaları qalar ovcunda.
 
Ən xırda şeydən sevinər uşaq tək
Ömrünü əvvəl xəstə valideynə,
Sonra da uşaqlarına həsr edən böyüklər.
Onları sevindirmək çətin deyil…
Amma silkələsən, kədər tökülər.
“Böyük” sözü də yaman böyükdür ha!
Var qarışqa kimi əzilmək hər yolun sonunda.
 
Necə deyim, sənə yeni xəbər verim dünyadan?
Nəyi deyim, məni daha beş il bağışlayasan?
Gözlərimi yumub-açdım, eləcə keçdi illər…
Toparlamaq istədim, ilgəyə keçdi illər…
Sanki ömrüm yadların oyuncağına dönmüş…
Ölüm məndən küsəndən, həyat eşqi də sönmüş…
 
Qəribədir, deyilmi…
İnsan nə xoşbəxt olar…
Nə də bədbəxt sayılar…
İnsan elə yaşayar…
Eləcə yaşayanlar…
Nə xoşbəxt, nə də bədbəxt insan izdihamında.
 
Bağışla, yanına gələ bilmirəm sənin…
Yaman qarışıb başım,
Maaşı siqaretə, içkiyə xərcləməyə.
Əslində elə avara deyiləm ki, əzizim…
O qədər işləyirəm,
Əlimdən bir iş gəlmir.
 
Rüfət Səid Əhmədzadə
07.10.2016

Bir kasıbın bayram düşüncələri

Yazıma şablon sözlərlə başlayıram: uşaqlığım(ız) ağır keçib. Özümü və ətrafımı dərk etməyə başlayanda SSRİ dağıldı, yeni dövlət yarandı və bu dövlətin yaranması ilə müharibəyə, böhran dövrünə girməsi göz qırpımında baş verdi. Düzdür, tələbəliyimin də ilk illəri kasıblıq içində və kirayədə keçib, amma yaddaşımda ən çox 1995-1996-cı illər iz salıb. Mənimlə həmyaşıd olanların əksəriyyəti razılaşar ki, həmin vaxtlarda bir çox ailə ət nədir, yağ nədir, sadəcə çörək almağa belə pul tapmırdı.

“Dendi” və “Sega” kimi kompyuter oyunları, “Supra” televizorların təzə-təzə ölkədə yayıldığı, bu “nemətlər”dən də əsasən “tuz” balalarının zövq aldığı illər idi. Elə “tuz” sözünü də “Sega” salonlarında öyrəndim. İmkanlı ailələrin ətli-canlı uşaqları dondurmanı iştahla yalaya-yalaya gəlib qapının ağzına toplaşmış kasıb izdihamını yarıb keçir içəri, ciblərindən “qız qalası” deyilən yüzlükləri və ya “nizami” deyilən 500-lükləri atırdı masanın üstünə. Biz kasıblardan kim qıvraq, yaltaqlanmağı yaxşı bacaran idisə, tez keçib həmin “tuz”un yanında otururdu. Biz də həsədlə bu “tuz”un başına yığışıb, “kamputer” oynamasına baxırdı. Hətta bəzən valideynlərimin “kamputer pulu” vədlərinə həvəslənib az qala hər dərsdə 5 almağa çalışırdım, amma bu vədlər çox az-az yerinə yetirilirdi, çünki çox yoxsul yaşayırdıq, atam bir ay işləyir, iki ay da iş axtarırdı.Baxın, bu “kamputer” sevdası biz kasıb uşaqlarının arasından “realist”ləri də çıxardı.

Güclü məhləuşaqları əvvəl biz kasıbları “tuz”lara qarşı qoyur, sonra isə bu “tuz”larla dostlaşıb, onları qoruyurdular. Əvəzində isə “Baküş”, “Sega”, “Plombir” və s. Dərsdən sonra günüm  alüminium və mis yığmaqla keçirdi. Bir dəfə  alüminium satıb, qazandığım pulu “Sega” salonunda qoydum. Evə qayıdanda anamdan yemək istədikdə isə, yavan çörək və həyətdə əkdiyimiz pomidorlardan verdi.. Dedi gözlə, axşam atan gələndə xörək də bişirəcəm. Əvvəl başa düşmədim, amma atam gələndə də evdə xörək bişmədi… və mən o zaman həyatı necə lazımdır dərk etdim.

Ondan sonra “Sega” salonlarına az-az getməyə başladım, “qazandığım” pulu “lotu” uşaqlardan gizlincə corabıma qoyub evə gətirirdim. Həmin illər məktəbdə yazdığımız inşaları yada salanda, dodaqlarım qaçır, başımı yelləyib öz-özümə gülürəm. Təsəvvür edin, evdə ət-yağ almağa pul yoxdur, amma sən Qurban bayramının adətlərindən həvəslə, pafosla cümlələr qoşursan. İnsanların necə bir-birinə yardım etdiyini, necə deyib-gülüb bir-birlərini təbrik etdiklərini yazırsan. İnşadan “5” alıb evə gələndə isə səni tamam başqa əhval-ruhiyyə gözləyir…

Əlbəttə, Qurbanlıq günlərində elə də aciz qalmırdıq. Atamgil 6 qardaş (indi cəmi 3 qardaş qalıblar, atam keçən il dünyasını dəyişib)idilər.. Hər bayramda Coratdakı baba həyətində yığışıb qurban kəsər, öz aralarında bölüşərdilər. Qurban bayramı mənim üçün həm ət demək idi, həm də ailəmizə bir gün üçün yüngüllük, rahatlıq demək idi – zarafat eləmirəm. Az-az ət yeyirdim, ona görə… Bunu indi deməkdən utanmıram. O günləri yada salıb yazmaqdan zövq aldığım da yoxdur. Artıq 2016-cı ildir. 30 yaşım var, atasız gənc atayam, ailə başçısıyam… Bu həyatda elə də çox şeyə nail olmamışam, amma öz biliyim və savadımla ayaqda qalmağa, ailəmi saxlamağa çalışıram. Çətin olsa da, birtəhər bacarıram. Bu 20 ildə mən də, sən də, biz də, siz də çox prosesdən keçdik. Əlimizdən çox şansları qaçırdıq. Yox, yox, yerimizdə saymadıq… Sadəcə, hərdən mənə elə gəlir ki… Getdiyimiz yolda dövrə vurub geriyə qayıdırıq. Yenə oxşar çətinliklər, yenə pessimist əhval-ruhiyyə, həmin böhranlı günlər…

Bayram mədəniyyətdir, mədəniyyətsizlik deyil. Bayram, vəhşi kimi, qanı su yerinə axıtmaq üçün deyil, tarixlərdən süzülüb gələn dəyərləri yaşatmaq, cəmiyyətdə yardımlaşmaq-bayramlaşmaq üçün bir fürsətdir. Bunu unutmayaq… Heç olmasa, bayramlarda dönüb geriyə boylanmağı bacaraq.

Gün o gün olsun ki, bir-birimizə “neçə belə bayramlara çıxasan” deyəndə utanmayaq, ikrah hissi keçirməyək, bayrama necə girdiyimizi düşünəndə köks ötürməyək… Bayramınız mübarək olsun!

Rüfət Əhmədzadə

Qafqaznews.az

 

Sistemin bir hissəsi

Hər bir insanın içində eqosu, qüruru və bir də gücdən qorxusu var. Gücdən qorxu hissi hər zaman oyaq qalanda bu eqo və qürur əvvəl əzilib çeynənir (plastilin kimi).

Sonrakı mərhələdə isə qürur təkəbbürə çevrilir, eqo isə artıq “mən yaxşıyam” yox, “mən filankəsdən, bəhmankəsdən yaxşıyam, Filan müəllimin adamıyam, Bəhman müəllimlə dostam” formasında təzahür edir. Sən ancaq özündən güclülərə hörmət edirsən, onları adam sayırsan.

Özündən zəiflər, kasıblar, hətta istedadlı olsa belə gözünə “aşağılıq tip”lər kimi görünür. Sən olursan sistemin bir hissəsi… Amma mən ola bilmirəm, af edərsiniz.

Mən anlamıram, niyə insan öz istedadını, bacarığını dəyərləndirməməli, niyə daha yaxşı həyat istəməmilidir.

Niyə insan başını aşağı salmalıdır. Və nə üçün başqaları üçün çalışanda da pis olursan, 1-2 gün ailən üçün çalışanda da… Niyə bu insanlar necə gəldi yaşayır, amma özü üçün yaşayanları da qınağa çevirir?

Bir də ki, anlamıram, niyə günah həmişə yıxılanda olur? Niyə həm siyasətə qarışmırıq, həm də bir-birimizə “siyasətin olsun” deyirik…

Və niyə bura Azərbaycandır? Niyə düzələn deyil?…

Rüfət Əhmədzadə

 

Xərçəngnamə

Sevdiyimiz, əziz bildiyimiz insanların itkisi çox ağırdı. Mənim sevdiyim qız, ən yaxın dostum, keçən il atam və bu gün (artıq dünən) də əmim xərçəngdən gedib. Atam 62, əmim isə 65 yaşında vəfat etdilər. Amma sevdiyim qızın öləndə 21, dostumun isə 23 yaşı vardı. Gəncdilər, çox gənc…

Sanki dünyaya ötəri salam verməyə gəlmişdilər. Sevdiyimizi itirəndə bizə elə gəlir ki, ölüb bitəcəyik, vəssəlam..

Amma ölmürük, yaşayırıq. Başqa variant yoxdur. Nə xoşbəxt oluruq, nə bədbəxt. Sadəcə yaşayırıq. Bu gün ailəm var, övladım var, Allahın köməyilə hələ biri də olacaq. Taleyimdən naşükür deyiləm, gözəl ailəm var. Amma tam səmimi və cəsarətlə deməliyəm. Sanki müharibədən qalma bir kontuziyam var.

Hər dəfə nəsə oxşar bir şey eşidəndə silkələnirəm, diksinirəm, yaramın üstü açılır, qan-leysan oluram… Həm də belə şeylər ən yaxın ətradımda baş verir, bir-bir əzizlərimi xərçəng aparır.

Di gəl ki, yenə də yaşayıram. Çünki biz özümüz üçün yaşaya bilmiriksə, övladlarımız üçün yaşamalıyıq. Yaxşı oğlan ailəsinə halal çörək aparan oğlandır. Ona da imkan versələr…

Bağışlayın, başınızı ağrıtdım.

 Rüfət Əhmədzadə

Rüfət Əhmədzadə – “Möhtəşəmlik”

Sənin möhtəşəmliyinə vuruldum…
Gözlərindən necə sevgi yağırdı,
Sanki bütün insanlığa yetəcək,
Bircə məndən savayı.
Sənin sadəliyinə heyran oldum.
Gülüşündən məsumiyyət yağırdı,
Sanki bütün dünyanı xoşbəxt edəcək…
Bircə məndən savayı.

Əslində xoşbəxtliyim ilğım kimi bir şeymiş…
Sənin gözlərindən yağan kini görcək anladım.
Nə biləydim, uzaqlığın belə aldatması var…
Nə biləydim, yaxınlığın belə ağlatması var.
Əslində möhtəşəmlik yaxşı şey də deyilmiş…
Məsələn qorxuları yenməyə çalışarkən,
Arzuların da qalır ayaq altında hərdən…
Ya da ki, gələcəyə qəti addım atarkən,
Keçmişdə vicdanı da qoyub gedə bilərsən.
Eybi yox, əsas odur,
Sən xoşbəxt ol… Gülümsə!

Sənin sadəliyinsə sehirli nağıl kimi,
“Biri var, biri yox”la başlayan uşaqlığım.
Bir az qorxutsa belə, bir az incitsə belə,
Əvvəl-axır sonunda açılacaqdı kefim.
Dərhal yuxum gələcək, nə şirin yatacaqdım…
Amma hardan biləydim, sən də nağıl imişsən.

Mən heç böyüməmişəm…
Elə həmin uşağam.
Mənim dünyam da elə bir otağım boydadı.
Mənim dünyamda sənə yer yoxdur,
Düzün deyim…
Onu ki, özün dedin…
Başqa-başqa dünyalar
Başqa-başqa adamlar..
Sənin dünyan eləcə böyük əzablar verir.
Sənin dünyanda hamı tərəziylə gəzirmiş.
O tərəzi ədalət nədir hələ görməyib…

Rüfət Əhmədzadə – “Uşaqlar kimi”

Mən istəmirdim belə olsun,
İçimdəki boşluğun səbəbkarı özüm olsam da.
Sən istəmirdin mən belə üzülüm
Könlümdə fırtına qoparsan da.
Biz istəmirdik belə ayrılaq.
Bəli… söz vermişdik bir-birimizə
Uşaqlar kimi sevəcəkdik, amma…
Böyüklər kimi ayrılacaqdıq.
Sanki böyüklər ayrılanda
Uşaqlar ağlamır…
Sanki böyüklər dalaşanda
Heç nə sınmır, dağılmır.
Biz xəyallarımızı da zamanın axarına buraxmışdıq.
Biz arzularımızı da hardasa unutmuşduq.
Həyatı unutmuşduq demə…
Nə gözəl yaşayırdıq.
Sonra sən dedin ki, belə gedə bilməz…
Mən üsyan elədim.
Mən yox dedim…
Itirmək istəmirdim, başa düşürsən?
Itirdim.
Sevmək istəmirdim.
Sevdim.
Unutmaq istəyirdim.
Unutmadım…
Sonra dedim daha bəsdir.
Itirmək istədim.
Olmadı… hara getdimsə mənlə gəldin.
Sevmək istədim… özün də bilmədən, imkan vermədin.
Unutmayacam dedim…
Onun məni necə çox sevdiyini…
Amma sən hər yadıma düşəndə…
Elə bil itələdin, qovdun hər kəsi ağlımdan.
Mən istəmirdim belə olsun,
Içimdəki pintiliyin səbəbi özüm olsam da.
Sən istəmirdin mən belə heykələ dönüm.
Könlümdə yağışlar yağdırsan da.
Biz istəmirdik belə ayrılaq.
Bəli… aldatmışdıq bir-birimizi
Böyüklər kimi sevdik, amma…
Uşaqlar kimi ayrıldıq.